Η Τεχνική Του Light Jigging Από Την Βάρκα.

 

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η τεχνική του Jigging όπως και η κυρίως ιδέα είναι μία και όλοι μας την γνωρίσαμε πριν αρκετά χρόνια ,όπου με κοντά και σκληρά καλάμια και υπερμεγέθεις πλάνους προσπαθήσαμε  και καταφέραμε να ξεγελάσουμε μεγάλα πελαγικά είδη όπως τα μαγιάτικα και τους τόνους,αλλά και μεγάλα κόκκινα ψάρια ,όπως συναγρίδες και φαγκριά και αρκετά μάυρα.
Λόγω όμως της δυσκολίας της και των αρκετά βαριών εργαλείων που χρειαζόμασταν,σιγά σιγά αυτή η τεχνική παραγκωνίστηκε μένοντας μέσα στο χρονοντούλαπο,γενώντας όμως  πολλές άλλες παρόμοιες  τεχνικές, λιγότερο επίπονες ,αλλά εξίσου αποδοτικές.

Μια από αυτές είναι και η τεχνική που θα αναλύσουμε παρακάτω,προσβλέποντας ίσως όχι σε τόσο μεγάλα ψάρια όπως η μαμά τεχνική,αλλά σίγουρα πάρα πολύ αποδοτική ,ξεκούραστη και ψυχαγωγική.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Τα εργαλεία που θα χρειαστούμε για να εξασκήσουμε το Light Jigging σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να υποβαθμιστούν από εμάς,αφού συχνά θα αναμετρηθούμε και με ψάρια πολύ μεγαλύτερα των προσδοκιών μας.

Τα καλάμια μας θα πρέπει να προορίζονται για αυτόν τον σκοπό ή τουλάχιστον θα πρέπει να πληρούν τις εξής προδιαγραφές…
Πρέπει να έχουν μήκος από  1,90μ έως το πολύ 2,15 κάνοντας όμως το καλάμι μαλακό με το action να ξεκινάει από τα 40γρ έως το πολύ τα 80γρ.

Προσέχουμε να είναι  σκληρά στην βάση τους και σχεδόν άκαμπτα ώστε κατά την ώρα της μάχης να μπορέσουμε να ελέγξουμε ένα μεγάλο ψάρι και ελαστικά στην μύτη τους ώστε να μπορούν να παίξουν τον πλάνο μας σωστά.

Καλό είναι να έχουν την σκανδάλη  ώστε να δέχονται μηχανισμούς baitcasting  ,αν και αρκετοί προτιμούν τον παραδοσιακό spinning  μηχανισμό.
Πολλά καλάμια για slow jigging έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά που ζητάμε

Ο μηχανισμός μας τώρα άν είναι baitcasting κάτι που προτιμώ για τον λόγο του ότι έχω πολύ πιο σταθερή ανάκτηση κατά το τζιγκάρισμα αλλά επίσης  οι μανηβελιές που δίνω σε αυτόν τον μηχανισμό δίνουν και την κίνηση στον πλάνο μου,κάτι σαν το slow jigging δλδ αλλά με πιο γρήγορη ανάκτηση.

Τα φρένα του πρέπει να είναι αξιόπιστα γραμμικό άνοιγμα τους,όχι απαραίτητα πολλών κιλών αφού σπάνια θα τα χρειαστούμε πραγματικά.

Να είναι ελαφρύς ώστε να δένει σε σύνολο με το καλάμι μας,αφού αυτού του τύπου τα καλάμια είναι συνήθως πανάλαφρα και καλό θα είναι να είναι γρήγορος  και με μεγάλη ανάκτηση,ώστε να προλαβαίνει να παίρνει τα μπόσικα κατά την ανάκτηση του πλάνου μας.

Το νήμα μας αρίστης ποιότητας οκτάκλωνο με διάμετρο από ΡΕ 0.6 έως 1.5 και το παράμαλλό μας αόρατο και πολύ γερό για να αντιμετωπίσει τυχόν τριψίματα σε βράχια,με διάμετρο από 0.30 για τους τολμηρούς έως το πολύ 0.40mm.

 

Οι πλάνοι μας τώρα αφού τηρήσουμε το βάρος σε αυτό που αναγράφει το καλάμι μας,μπορούν να ανήκουν στηνμ κατηγορία του slow jigging του vertical jigging αλλά και του shore jigging ,αφού όλοι τους είναι ικανοί σε αυτην την τεχνική να δουλέψουν σωστά και να ξεγελάσουν εύκολα τα ψάρια που απευθηνόμαστε.
Το αρμάτωμα τους καλό θα ήταν να γίνει σαν αυτό του slow jigging με δυο ζευγάρια αγκίστρια μπρος και πίσω απόν πλάνο,αφου λόγω  του ακανόνιστου ρυθμού τους στο νερό θα έχουμε και άστοχα χτυπήματα.

ΠΟΥ  ΚΑΙ  ΓΙΑΤΙ

 

Στο light jigging απευθηνόμαστε πιο πολύ στην ρηχή ζώνη έως και τα 60 μέτρα νερό,διότι στα πιο βαθιά νερά τα σχετικά μαλακά μας καλάμια δεν θα μπορέσουν να δώσουν κίνηση στον πλάνο μας λόγω της μεγάλης αντίστασης  του νερού.

Επίσης στα ρηχά νερά ένας βαρύς πλάνος θα πέσει στον βυθό σαν ένα τούβλο,με αποτέλεσμα πιο πολύ να φοβήσει τα ψάρια παρά να τα δελεάσει.
Έτσι έχουμε αμέσως ένα avantaz έναντι των βαριών εργαλείων με αυτήν την τεχνική.
Επίσης θα πρέπει να γνωρίζουμε πως στα ρηχά η κίνηση των ψαριών είναι ιδιαίτερα δραστήρια και γρήγορη,οπότε και πρέπει κι εμείς ανάλογα να συμπεριφερθούμε κατά την ανάκτηση του πλάνου μας.

Μετά από πολλές ώρες ψαρέματος  κατάλαβα πως μέσα σε ένα κοπάδι συναγρίδες  όταν ρίχνω έναν μικρό πλάνο στα 8 εκατοστά ας πούμε και με λίγα γραμμάρια ,αυτές δεν θορυβούντε καθόλου και με μια γρήγορη ανάκτηση αμέσως έχω strike.

Ακόμα κι αν δεν κυνηγάνε εκείνη την στιγμή ο μικρός πλάνος τις προκαλεί θαυμάσια,σε αντίθεση με έναν πολύ μεγαλύτερο που ίσως τις έτρεπε σε φυγή.

Κάτι που θα διαπιστώσετε κι όσοι ασχοληθείτε με αυτήν την τόσο όμορφη τεχνική,είναι ό τρόπ[ος που επιτίθενται τα μαύρα ψάρια στούς πλάνους μας,χώνοντας όλον πλάνο μας στο στόμα τους,κάτι που δείχνει τό πόσο εύκολα ξεγελιούνται από τους μικρούς πλάνους.

ΠΩΣ  ΚΑΙ  ΠΟΤΕ

Αφού με την βοήθεια του βυθομέτρου μας εντοπίσουμε τα ψάρια ,αφήνουμε τον πλάνο μας να πατώσει,πέρνουμε τα μπόσικα και αρχίζουμε να τον  χτυπάμε με σταθερό ρυθμό
για κάμποσα μέτρα από τον βυθό.

Αν δεν έχουμε χτύπημα,τον ξανα αφήνουμε να πατώσει και επαναλαμβάνουμε.
Τώρα ανάλογα το σχήμα του πλάνου μας δίνουμε και τον ανάλογο ρυθμό.

Ένας γενικός μπούσουλας -κανόνας λέει πως κατά το τζιγκάρισμα δεν πρέπει ποτέ το καλάμι μας να έχει κενό ανάμεσα στην μύτη και τον πλάνο.
Αυτό το καταλαβαίνουμε με το γνωστό μας (γκαπ) όταν δηλαδή η μύτη του καλαμιού μας αντί να τραβήξει τον πλάνο κατά την ανάκτηση,βρίσκει κόντρα από τον πλάνο μας που εκείνος βρίσκεται σε πτώση ,με αποτέλεσμα να δημιουργήται ΄’ενα ενοχλητικό χτύπημα χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Πρέπει με λίγα λόγια να υπάρχει μια συμμετρία και μια ισσοροπία ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε ζωή σε έναν πλάνο.
Οπότε σίγουρα το σωστό τζιγκάρισμα είναι απόλυτα εμπειρικό και δεν μαθεύεται παρά μόνο μέσα στην θάλασσα γράφοντας αρκετές ώρες ψαρεύοντας.
Τώρα φανταστείτε  στον βυθό ένα κοπάδι μπαλιασμένη μαρίδα ,τα κυνηγάρικα ψάρια που μπορεί να είναι από συναγρίδες και φαγκριά έως  μαύρα και τονοειδή και τον μικρό μας πλάνο να μπαίνει σχεδόν αθόρυβα μέσα σε αυτό το μπουλούκι ,τι αποτελεσματικότητα μπορεί να έχει.

Όταν βλέπουμε η γνωρίζουμε  την ύπαρξη μαναλιών-μαγιάτικων,τότε μπορούμε να δανειστούμε πλάνους από το shore jigging  δίνωντας μια πιο γρήγορη πλεύση στον πλάνο μας ,αφού έτσι θα μπορέσουμε να δελεάσουμε αυτά τα ψάρια.
Στην αντίθετη περίπτωση όπου τα ψάρια είναι πιο νωχελικά και ανώρεκτα,τότε μπορούμε να βάλουμε πλάνους από το slow jigging δίνοντας πιο αργή πλεύση και παραμένοντας στο ίδιο βάθος περίπου,κάνοντας τα να μας επιτεθούν ίσως όχι για να φάνε αλλά λόγω της χωροκράτιας τους.

Τα χρώματα των πλάνων μας τώρα παίζουν κι αυτά τον ρόλο τους ,αλλά πιστεύω πως έχουν να κάνουν με τον τόπο που ψαρεύουμε και τις συνήθειες των ψαριών της περιοχής,παρά με έναν γενικό κανόνα.

Ωστόσο πρωινές και απογευματινές ώρες θα προτιμήσω ένα πλανάκι με λίγο φώσφορο στα πλαινά του,ενώ την υπόλειπη μέρα θα βάλω μπλέ και πορτοκαλί στην παλέτα μου,αφού με αυτά τα χρώματα εχω δει αποτέλεσμα.

Επίσης ανεξαρτήτως ώρας  πάντα θα δοκιμάσω πλάνους με ασημί απόχρωση ,αφού αυτόι είναι και το κυρίως χρώμα στην κοιλιά των μικρόψαρων.

Όσο για την εποχή αυτή διαφοροποιείτε απο περιοχή σε περιοχή,δίνοντας όμως παντού πολλά αφρόψαρα όπως κολιούς,τονάκια και σαφρίδια τους καλοκαιρινούς μήνες,αλλά σίγουρα και πολλά φαγκριά αφου αυτά σε πολλές περιοχές φτάνουν σε ρηχά νερά.
Τους πρώτους ανοιξιάτικους μήνες και το φθινόπωρο θα κυνηγήσουμε τις συναγρίδες
και τα μανάλια και τέλος τα μαύρα θα μας κάνουν τα κέφια όλο τον χρόνο.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Το light jigging πέρα από την αποδότικοτητα του είναι ένα πολύ εύκολο και ξεκούραστο ψάρεμα,δίνοντας μας την ευχαρίστηση που ψάχνουμε όταν θα αναμετρηθούμε με ένα μεγάλο ψάρι.
Πέρα όμως από τα μεγάλα ψάρια ,η γκάμα που απευθήνεται  και η ποικιλία των ψαριών είναι τεράστια,κάνωντας  το αποδοτικό και σε αυτούς που δεν ψάχνουν μόνο τα πολύ μεγάλα ψάρια,αλλά μέσα από την ελαφρότητα των ψιλών εργαλείων θέλουν αθλητικά πιά να ευχαριστηθούν το χόμπι τους ,μακριά από κάθε έγνοια και αγχος.
Να σται όλοι καλά και να χαίρεστε αυτό που τόσο απλώχερα μας έχει χαρίσει η θάλασσα!!!

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΦΙΛΟΠΟΥΛΟΣ  ALIEUS.

Αφήστε μια απάντηση